Oficjalna inicjatywa została wznowiona po wojnie w środku 1945 poniżej nazwą RKS PZL "Zryw" Mielec. W 1946 zbiór przystąpił do rozgrywek B-klasy, natomiast wewnątrz 1949 uzyskał promocja do A-klasy za sprawą pierwszemu miejscu w środku B-klasie.
Od początku lat 50. zaczęto wznosić drużynę która miała skutecznie powalczyć o kariera do II ligi, czemu sprzyjał ewolucja WSK zatrudniającego sportowców na korzystnych warunkach. W czerwcu 1950 ekipa po razu jednego naczelny wyjechała na zgrupowanie ułożenie ciała Mielec – do Spały. Mimo 1. miejsca wewnątrz A-klasie w środku sezonie 1950, wewnątrz rozgrywkach o II ligę zbiór zajął 3. obszar plus z w formie zaliczki powinno się było wciąż poczekać. Przełomem okazał się dwanaście miesięcy 1954, gdy grupa zajęła 1. obszar wewnątrz swojej grupie A-klasy także awansowała do ligi międzywojewódzkiej rzeszowsko–lubelskiej (utworzonej do wnętrza wyniku reformy rozgrywek). Zdobyła ponadto Zimowy Puchar Miast.
W 1955 zbiór zajął 1. obszar w środku lidze międzywojewódzkiej awansował do rozgrywek o kariera do II ligi. Zdobył wewnątrz nich drugie obszar dodatkowo po meczu barażowym 20 listopada 1955 do wnętrza Lublinie przeciwko Bzurze Chodaków (3:1), za sprawą 3 bramkom Helmuta Tobolika, awansował do II ligi. W kolejnym sezonie po wielu trudach zespołowi udało się wyżywić (ostatecznie zajął 11. obszar wśród 14 zespołów). Został również rozegrany najważniejszy rozgrywka z zagranicznym pierwszoligowcem Tatranem Prešov (Słowacja) (0:0).
W sezonie 1957 mielecki zbiór był nadzwyczaj prawie że pierwszego awansu do I ligi. M.in. za sprawą zatrudnieniu znanego trenera Michała Matyasa Stal została wicemistrzem II ligi ustępując jeno Cracovii, do awansu zabrakło trzech punktów[1]. W następnych sezonach Stal wciąż nie potrafiła wywyższyć zajmując jeden za drugim 3. oraz 6. miejsce.